Spanje, 1944
De Burgeroorlog is voorbij.
Verborgen in de bergen,
zijn gewapende mannen nog steeds aan het vechten tegen het nieuwe Fascistische regime.
Militare posten zijn opgericht om het verzet te vernietigen.
Een lange tijd geleden,
in de ondergrondse Realm, waar er geen leugens zijn of pijn is,
leefde een prinses die droomde over de mensenwereld.
Ze droomde over blauwe lucht, zachte wind en zonnestralen.
Op een dag,
toen haar bewakers haar niet zagen, ontsnapte de prinses.
Eenmaal buiten, verblindde het licht haar
en wiste iedere herinnering van het verleden uit haar geheugen.
Ze vergat wie ze was en waar ze vandaan kwam.
Haar lichaam voelde kou, ziekte en pijn. Uiteindelijk, stierf ze.
Alhoewel, haar vader, de koning,
had altijd geweten dat de "ziel" van de prinses zou terugkeren,
misschien in een ander lichaam,
op een andere plaats, in een andere tijd.
En hij zou op haar wachten, totdat hij zijn laatste adem uitblies,
Totdat de wereld met draaien stopt...
Ik begrijp niet waarom je zoveel boeken moet meebrengen, Ofelia.
We gaan naar het platteland, het buitenleven.
Elfen verhalen?
Je bent een klein beetje te oud om je hoofd te vullen met zulke nonsens.
Vraag hem om de auto te stoppen, astjeblieft.
Ofelia, wacht.
Je moeder voelt zich niet goed.
Mevrouw, bent u ok?
Ofelia?
Ofelia, kom hier.
Ik zag een elfje.
Kijk nou eens naar je schoenen!
Laten we gaan.
Als we bij de molen aankomen, kom je buiten om de Kapitein te groeten.
Ik wil dat je hem vader noemt.
Je hebt geen idee hoe goed hij is voor ons.
Kapitein, hier komen ze.
15 minuten te laat.
Carmen.
Welkom.
Dat is niet nodig. Ik kan heel goed lopen.
Dokter Ferreiro heeft liever niet dat je je teveel inspant.
Nee.
Kom. Doe het voor mij.
Dank u.
Ofelia, kom eruit.
Zeg hallo tegen de Kapitein.
Ofelia.
Het is de andere hand, Ofelia.
Mercedes!
- Neem hun bagage. - Ja, sir.
Het is een labyrinth.
Gewoon een stapel stenen die hier altijd al gelegen hebben.
Zelfs voor de molen.
Je kunt daar beter niet ingaan. Je zou kunnen verdwalen.
Dank u.
Heb je ze allemaal gelezen?
Mercedes!
De Kapitein belt.
Je vader heeft me nodig.
Hij is niet mijn vader.
The Captain is not my father.
Mijn vader was een kledingmaker. Hij is gedood in de oorlog.
De kapitein is niet mijn vader.
Je hebt je genoeg duidelijk gemaakt. Zullen we gaan?
Heb je mijn moeder gezien?
- Is ze niet prachtig! - Ja.
Ze is ziek door de baby. Heb je dat opgemerkt?
Het verzet verstopt zich in de bossen
Omdat ze daar moeilijk op te jagen zijn.
Die bastaards kennen het terrein beter dan wie dan ook van ons.
We blokkeren hun toegang tot de bossen.
Voedsel, medicijnen, alles zal langs ons moeten.
We moeten hen dwingen naar beneden te komen, om hen naar ons te laten komen.
We zetten drie nieuwe commando-posten op.
Hier, hier en hier.
Mercedes.
Vraag Dr. Ferreiro om naar beneden te komen. Ja, meneer.
Dit zal je helpen om de nacht door te komen.
Twee druppels voordat je naar bed gaat.
Alleen maar twee druppels.
Heel goed.
Helemaal. Goed.
Twijfel niet om me te bellen als je iets nodig hebt. Dag of nacht.
Jij of je zuster
Goedenacht.
Sluit de deur en doe de lichten uit, liefje.
Je moet naar boven gaan en hem daar ontmoeten.
De wond is erger geworden. Zijn been is niet veel beter.
Dit is alles wat ik kon krijgen.
Het spijt me.
Vidal wacht op je in zijn kantoor.
Kom hier, Ofelia.
Jezus, je voeten. Ze zijn bevroren, liefje.
Ben je bang?
Een beetje.
Wat is dat geluid?
Niets, liefje, gewoon de wind.
De nachten hier zijn anders dan de nachten in de stad.
Daar, hoor je auto's, treinen.
Hier zijn de huizen oud.
Ze kraken.
Het lijkt bijna of ze praten.
Morgen ga ik je een verrassing geven.
- Een verrassing? - Ja.
- Een boek? - Nee, iets veel beters.
Waarom moet je gaan trouwen?
Ik was te lang alleen.
Ik ben bij je. Je was niet alleen.
Je was nooit alleen.
Als je ouder bent, zul je het begrijpen. Het was ook niet makkelijk voor mij.
Je broer is onrustig.
Vertel hem een van je verhalen.
Ik ben zeker dat hij dan kalmeert.
Mijn broer, mijn broer...
Vele, vele jaren geleden,
in een triest, ver ver land,
was er een enorme berg gemaakt van een sterke, zwarte steen.
Bij zonsondergang,
op de top van die berg,
bloeide iedere nacht een roos, die ieder die hem plukte onsterfelijk zou maken.
maar niemand durfde er dichtbij te komen
omdat zijn doornen vol met sterk gif zaten.
De mannen spraken tegen zichzelf over de angst om te sterven,
en over de pijn, maar nooit over de belofte van een eeuwig leven.
Dus iedere dag, verwelkte de roos zonder zijn schoonheid aan iemand te geven...
vergeten en verloren op de top van die koude, donkere berg,
alleen voor altijd, tot het einde der tijden.
Kom binnen.
- Hoe gaat het met haar? - Heel zwak.
Ze moet zoveel rust nemen als ze nodig heeft.
Ik zal hier slapen.
En mijn zoon?
Excuseer ons, Kapitein...
En mijn zoon, hoe gaat het met hem?
Op dit moment, is er geen reden voor alarm.
Heel goed.
Kapitein, uw vrouw mocht niet reizen in deze fase van haar zwangerschap.
- Is dat uw mening? - Mijn professionele mening, ja, sir.
Een zoon moet geboren worden waar zijn vader is.
Dat is alles.
Nog een ding, Kapitein.
Wat maakt u zo zeker dat het een jongen is?
Neem me niet in de maling.
Om acht uur hebben we iets waargenomen in de noord-westelijke sector.
Geweervuur.
Sergeant Bayona heeft de sector doorzocht en een verdachte gepakt.
De andere is zijn zoon, uit de stad.
Kapitein, mijn vader is een eerlijk man.
Laat mij dat beoordelen. Doe je hoed af als je voor me staat
We vonden dit wapen bij hem. Het is afgevuurd.
Mijn vader jaagde op konijnen, Kapitein.
Bek dicht, verdomme.
"Nee God, Overheid, of Meester" ?
- Recht? M'n reet. - Rooie propaganda, Kapitein.
- Het is geen propaganda, sir. - Shh.
Het is een oude almanak, Kapitein.
We zijn maar boeren.
Ga verder.
Ik ging de bossen in, Kapitein... om op konijnen te jagen.
Voor mijn dochters. Ze zijn ziek.
Konijnen, hèh?
Kapitein, als mijn vader dat zegt, dan was hij op konijnen aan het jagen.
Laat hem alleen.
Je hebt hem vermoord, Je hebt hem vermoord!
Moordenaar! Hoerenjong!
Misschien leer je nu om deze klootzakken netjes te zoeken
voordat je me lastig valt.
Ja, Kapitein.
Moeder. Moeder, word wakker!
Moeder, er is iemand in de kamer.
Hallo.
Heb je me hierheen gevolgd?
Ben jij een elfje?
Kijk!
Dit is een elfje.
Je wil dat ik met je mee gaat?
Buiten? Waar?
Hallo?
Echo.
Hallo?
Ben jij daar?
Jij bent het. Je bent teruggekeerd.
Wees niet bang, Ik smeek het je.
Kijk.
Mijn naam is Ofelia. Wie ben jij?
Ik?
Ik heb zoveel namen...
oude namen die alleen de wind en de bomen kunnen uitspreken.
Ik ben de berg, het bos en de aarde.
Ik ben...
Ik ben een faun.
Uw meest nedigere dienaar, Uwe Hoogheid.
- Nee, Ik ben- - U bent Prinses Moanna,
dochter van de koning van de onderwereld.
Mijn vader was een kledingmaker.
Je bent niet uit de mens geboren.
Maar de maan heeft jou geschapen.
Kijk op je linkerschouder
en je zal het teken zien dat
Je echte vader heeft wereldwijd de deuren voor ons geopend om jouw terugkeer mogelijk te maken.
Dit is de laatste.
Maar we moeten zeker weten
dat je essentie intact is,
en dat je geen sterfelijke geworden bent.
Je moet drie opdrachten vervullen voordat het volle maan is.
Dit is het Boek van de Kruiswegen.
Open het, als je alleen bent
en het zal je je toekomst tonen,
tonen wat gedaan moet worden.
Maar er staat niets in.
Mercedes, bereid deze konijnen voor het avondeten.
Ze zijn te jong.
- Wel, kijk of ze goed zijn voor een stoofpot. - Ja, sir.
Deze koffie is te heet. Proef het zelf.
Je moet er een oogje op houden.
Zoals u wenst, sir.
Kook deze.
- Hij vond de koffie niet lekker. - Hij is niets meer dan een verwende dandy.
Een verwende dandy.
We hebben wat vlees nodig en nog een kip.
- Waar zouden we dat moeten vinden? - De dokters vrouw, en van de majoor ook.
Wel, ze eten meer dan een stel varkens.
- En ze houden hun mond niet. - Zelfs niet als ze drinken.
Ik ben zo terug, Mercedes.
Ofelia.
Je vader geeft een feestje met het avondeten.
Kijk wat ik voor je heb gemaakt.
Vind je het leuk?
Wat ik niet gegeven zou hebben om een jurk te hebben
zo mooi als deze toen ik zo klein was!
En kijk naar die schoenen.
Vind je ze mooi? Ja, ze zijn heel mooi.
Ga nu, nu. Neem je bad.
Ofelia?
Ofelia? Schiet op.
Schiet op. Ik wil zien hoe de jurk je staat.
Ik wil dat je mooi bent voor de kapitein.
Je zal eruit zien als een Prinses.
Een prinses?
wees er zeker van dat die kippen goed schoongemaakt zijn.
En vergeet de bonen niet.
Je ziet er prachtig uit, wat een schitterende jurk.
Ga aan het werk, stop met tijd verkwisten.
Wil je wat melk met honing?
Achteruit, er mag geen melk op je jurk komen,
nu je er zo mooi uitziet.
Mercedes. Geloof je in elfjes?
Nee. Maar toen ik een klein meisje was, deed ik het.
Ik geloofde in veel dingen Maar ik geloof niet meer.
Afgelopen nacht, kwam een elfje bij me langs.
Echt?
En het was niet alleen, er waren er een heleboel,
- en een faun, ook. - Een faun?
Hij was erg oud, erg lang en rook naar aarde.
Mijn moeder waarschuwde me om op te passen voor fauns.
Mercedes!
Kom mee met me.
kapitein, alles is hier.
Meel, zout, olie, medicijnen,
olijven, spek...
Tabak.
En de voedselbonnen.
- Ik heb je nodig om te inventariseren. - Heel goed.
Mercedes.
- De sleutel. - Ja, sir.
- Is dit de enige reserve? - De enige.
Vanaf nu, draag ik hem bij me.
Kapitein.
Kapitein, misschien is het niets.
Zij zijn het.
"Ooit lang geleden, toen het bos jong was,
was het een huis voor creaturen die vol zaten met magie en wonderen."
"Ze beschermden elkaar,
en sliepen in de schaduw van een kolossale vijgenboom
die groeide op een heuvel, bij de molen."
"Maar nu, is de boom stervende.
Zijn takken zijn droog, zijn stam is oud en verdraaid.
Een enorme pad heeft zich in zijn wortels genesteld
en laat de boom niet veranderen.
Je moet de drie magische stenen in de mond van de pad stoppen
en de gouden sleutel uit zijn maag pakken.
Alleen dan kan de vijgenboom opnieuw bloeien."
Ze waren hier minder dan 20 minuten geleden.
Ze hebben zich snel uit de voeten gemaakt.
Een dozijn mannen, hoogstens.
Antibiotica.
Shit, ze vergaten dit ticket uit de loterij.
Ze zijn hier.
Die hoerenzonen zijn hier...
en ze kijken naar ons.
Hey!
Je hebt dit achtergelaten!
En je ticket uit de loterij!
waarom kom je niet terug om het op te halen?
Dit kan je geluksdag zijn!
Hallo. Ik ben prinses Moanna,
en ik ben niet bang voor jou.
Schamen jullie je niet om hier beneden te leven,
en alle insecten te eten...
en dik te worden terwijl de boom sterft?
Heb je haar kamer gecontroleerd? En in de kast gekeken?
Ja, mevrouw.
Heb je in de tuin gezocht?
- En in de schuur? - Ja, ma'am.
Waar is ze naartoe gerend?
Deze kant, astublieft.
Laat me u mijn vrouw voorstellen, Carmen.
- Aangenaam. - Een plezier om u te ontmoeten.
Vanaf nu, een voedselbon per familie.
Kijk eens.
- Een? - Ééntje maar.
Kapitein, ik weet niet zeker of dat genoeg is.
Als de mensen voorzichtig zijn, is het meer dan genoeg.
we kunnen niemand toestaan om voedsel te sturen naar de verzetsstrijders in de bergen.
Ze verliezen terrein, en iemand van hen is gewond.
Excuseer me, Kapitein, hoe kan u zo zeker zijn?
We hadden ze bijna vandaag. We vonden dit.
Antibiotica.
God heeft zich alvast over hun zielen ontfermd.
Wat er met hun lichamen gebeurt maakt hem bijna niet uit.
We zullen u helpen op iedere manier die we kennen, Kapitein.
We weten dat het niet uw keuze was om hier te zijn.
Dat zie je verkeerd.
Ik koos om hier te zijn omdat mijn zoon geboren moet worden in een nieuw, schoon Spanje.
Omdat deze mensen stug blijven geloven
dat we allen gelijk zijn.
Maar er is een groot verschil:
de oorlog is over en wij hebben gewonnen.
En als we iedere worm moeten doden om gelijk te krijgen,
dan doden we ze allemaal, en dat is het.
We zijn hier allemaal uit vrije wil.
Uit vrije wil!
Zet de koffie op. Ik kijk voor meer hout.
We zorgen ervoor.
Ofelia?
Kijk naar jezelf.
Hoe hebben u en de Kapitein elkaar ontmoet?
Ofelia's vader maakte de uniformen voor de Kapitein.
En nadat hij stierf, ging ik aan het werk in de winkel.
Iets meer dan een jaar geleden,
Ontmoetten de Kapitein en ik elkaar weer.
Vreemd, is het niet!
Elkaar vinden na zo lange tijd?
Vreemd, heel vreemd.
Astublieft, vergeef mijn vrouw. Ze is niet gewend aan de wereld.
Ze denkt dat haar malle verhalen interessant zijn voor anderen.
Dat begrijpen wij.
Excuseer me, mevrouw...
Excuseer me.
Heb ik u verteld dat ik bekend was met uw vader, Kapitein?
Nee. Ik had geen idee.
In Marokko.
Ik kende hem vaag, maar hij liet een grote impressie na.
Een uitstekende soldaat.
De mannen in zijn bataljon zeiden, dat toen Generaal Vidal stierf op het slagveld
hij zijn horloge stuk sloeg op een rots
zodat zijn zoon de exacte tijd van zijn dood zou weten.
Zodat hij zou weten hoe een moedige man sterft.
Nonsens. Hij bezat geen horloge.
Wat je hebt gedaan deed me pijn.
Als je klaar bent met je bad, ga je naar bed zonder avondeten.
Luister je?
Soms denk ik dat je je nooit leert te gedragen.
Je hebt me teleurgesteld, Ofelia.
En je vader, ook.
U bedoelt de Kapitein?
Hij meer dan mij.
Ik heb de sleutel.
Breng me naar het Labyrinth.
Hallo
Ik kreeg de sleutel eruit.
Dat ben ik, en dat meisje ben jij.
En de baby?
Jij nam de sleutel.
Ik ben blij.
Ze geloofde in jou vanaf het allereerste begin.
Ze is zo blij dat het jou gelukt is.
Hou de sleutel.
Je zal hem snel nodig hebben.
En dit ook ... een stuk krijt.
Twee opdrachten blijven over
en het is bijna volle maan.
Wees geduldig.
We reizen zo langs de zeven gecirkelde tuinen van uw paleis.
Hoe weet ik dat wat je zegt waar is?
Waarom zou een arme kleine faun als ik tegen u liegen?
Ga verder.
Hou je kaarten klaar voor inspectie.
Laten we gaan. Je naam?
Jullie namen, de eerste en laatste.
Narciso Pena Soriano, tot uw dienst.
Dit is ons dagelijks brood in het Spanje van Franco
wat veilig in deze molen ligt! Die rooien liegen...
want in een verenigd Spanje,
is er geen huis zonder vuur en brood.
Kom op, toon me wat er nu gebeurt?
Toon het me.
Ofelia, help me..
Kapitein! Kapitein!
Kom vlug.
...omdat in een verenigd Spanje,
er geen huis zal zijn zonder vuur en brood.
Dit is ons dagelijks brood in het Spanje van Franco,
Uw vrouw heeft absolute rust nodig.
Ze moet de meeste tijd verzorgd worden.
Het meisje moet ergens anders slapen.
Ik zal hier blijven tot de geboorte.
Maak haar beter.
Het maakt me niet uit wat het kost en wat je nodig hebt.
Maak haar beter.
Wees niet ongerust.
Je moeder zal snel beter worden, je zal het zien.
Een baby krijgen is moeilijk.
Dan wil ik er nooit een.
Je helpt de mannen in het bos, is het niet?
Heb je het iemand verteld?
Nee, dat heb ik niet.
Ik wil niet dat er iets ergs met je gebeurt.
En ik niet met jou.
Ken je een slaapliedje?
Een maar...
maar ik kan de woorden niet herinneren.
Dat maakt me niet uit. ik wil het toch horen.
Wees niet bang. Ik ben het maar.
- Ben je klaar? - Ja.
Laten we gaan dan.
Dit is totale waanzin.
Wanneer die man over ons te weten komt, dan vermoordt hij ons allemaal.
- Heb je daaraan gedacht? - Ben je bang van hem, Dokter?
Het is geen angst...
tenminste niet voor mezelf.
Pedro, Pedro,
mijn broer.
- Je hebt de opdracht niet uitgevoerd. - Nee, mijn moeder is ziek.
Dat is geen excuus voor falen.
Kijk... dit is een mandrake wortel.
Een plant die droomde om menselijk te zijn.
Plaats hem onder je moeders bed
in een kom verse melk.
Geef het elke morgen, twee druppels bloed.
Nu, we hebben geen tijd te verliezen.
De volle maan zal snel opkomen.
Neem mijn dieren om je er doorheen te brengen.
Je gaat naar een heel gevaarlijke plaats,
dus wees heel voorzichtig.
Dat ding wat daar ronddwaalt,
is niet menselijk.
Je zal een uitbundig feest zien,
maar eet of drink niets.
Absoluut niets.
Je leven hangt er van af.
Ik nam wat Orujo, tabak, kaas mee.
Post voor Trigo en Piloto.
Laat me zien hoe het met dat been gaat, Frenchie.
Hoe denk je dat het gaat? Het is een grote bende.
Laat me kijken.
...N-Noord Amerikaan,
Britse en Canadese troepen
geland op een smal strand in het Noorden van F-F...
- Frankrijk, stotterende idioot. - Frankrijk.
Meer dan 150,000 soldaten...
Onder het commando van Generaal Dwight D. Eisenhower...
Is het echt slecht, dokter?
Kijk, Frenchie...
Er is geen manier om het te redden.
Ik zal het zo voorzichtig mogelijk doen.
Wacht even, dokter, maar even.
"Gebruik het krijt om een deur te maken waar dan ook in de kamer."
"Als de deur eenmaal open is start het uurwerk."
"Laat de elfen je leiden."
"Eet of drink niets tijdens je verblijf,